Po śmierci króla uczelnia przestała istnieć. Uniwersytet wrócił do życia dopiero za sprawą króla Władysława Jagiełły 26 lipca 1400 roku. Struktura Uniwersytetu została uzupełniona o wydział teologiczny. w XV wieku nastąpił rozwój Jagiellonki. W 9jej ławach zasiadali studenci z całej Europy – studiowali tutaj Anglicy, Czesi, Niemcy, Litwini, Rusini, Francuzi, Włosi, Hiszpanie, a nawet Tatarzy. W XVI wieku nastąpił kryzys kiedy to rozwój innych uniwersytetów doprowadził do ustania napływu studentów zagranicznych. Uniwersytet nabrał charakteru mieszczańskiego w momencie gdy piastowanie wyższych stanowisk w państwie zależało o9d pochodzenia, a nie od wykształcenia. Powstanie Komisji Edukacji Narodowej w 1773 roku całkowicie odmieniło oblicze uczelni. Komisja posłała do Krakowa księdza Hugona Kołłątaja, który miał zreformować uczelnię. Wprowadził on całkowicie nowe zasady – zlikwidowano wszystkie wydziały powołując w ich miejsce dwa kolegia: fizyczne (matematyka, fizyka oraz medycyna) i moralne (teologia, prawo oraz literatura). Po trzecim rozbiorze Polski gdy Kraków został włączony do Austrii zmieniono nazwę Uniwersytetu na Szkołę Główną Krakowską. Gdy powstało Wolne Miasto Kraków profesorowie Uniwersytetu odgrywali w nim bardzo dużą rolę polityczną, Uniwersytet był dostępny dla Polaków z Austrii, Rosji oraz Prus. Od 1817 roku uczelnia nosi dzisiejszą nazwę: Uniwersytet Jagielloński.

Po likwidacji Wolnego Miasta Krakowa oraz włączenie miasta ponownie do Austrii Uniwersytet zorganizowano na wzór austriacki, a językiem wykładowym stał się język niemiecki. Przełom nastąpił w drugiej połowie XIX wieku kiedy to Austria przyznała Polakom w Galicji autonomię. Ponownie na Uniwersytecie językiem wykładowym stał się język polski. Odzyskanie niepodległości przez Polskę w roku 1918 roku Uniwersytet rozwijał się w najlepsze – studiowało na nim ponad 4000 studentów. W trakcie II wojny światowej w 1942 roku rozpoczęto na Uniwersytecie tajne nauczanie które objęło niecałe 800 studentów, wśród nich był Karol Wojtyła późniejszy papież Jan Paweł II. W 1945 roku na rok akademicki wpisało się ponad 5 tysięcy studentów wśród nich była między nimi Wisława Szymborska późniejszą laureatka Nagrody Nobla. W 1948 roku wszystko się odmieniło. Władze komunistyczne uniemożliwiły pracę niektórym znanym uczonym. W 1968 oraz 1981 roku przez Uniwersytet przyszły fale demonstracji studenckich przeciwko reżimowi komunistycznemu. Obecnie Uniwersytet Jagielloński posiada 16 wydziałów w tym 3 wydziały medyczne. Kształci się na nim około 50 tysięcy studentów rocznie z czego około 65% to kobiety.

Od 2019 roku trzeba będzie stosować regulacje unijne, co oznacza że na własną rękę trzeba będzie dowiadywać się który przewoźnik sprzedaje bilety. Ustawa o publicznym transporcie zbiorowym z 16 grudnia 2010 r. miała być swego rodzaju rewolucją w organizacji i finansowaniu transportu w naszym pięknym kraju. Koszty zapewnienia zorganizowanego transportu publicznego miała zostać przerzucona z budżetu państwa na budżety samorządów co miało poprawić nie tylko sam transport, ale i zlikwidować tzw. białe plamy – miejsca gdzie nie ma żadnego środka transportu publicznego. Zmiana miała również ukrócić wyłudzanie dotacji na sprzedaż biletów, ponieważ zdarzało się, że kierowca sprzedawał bilety niby dla osób niewidomych po normalnych cenach i zgłaszał się o rekompensatę za sprzedaż tańszych biletów. Wiadomo, że samorządy nie są przygotowane na zmianę dlatego w 2018 roku przesunięto wejście w życie przepisów do kolejnego roku. W uzasadnieniu zmian tłumaczyło, że wydłużenie wejście powyższych przepisów o dodatkowy rok pozwoli na „przeprowadzenie, podjętych przez Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa, zmian legislacyjnych w obszarze organizacji niektórych aspektów publicznego transportu zbiorowego, umożliwiających jednostkom samorządu terytorialnego organizację transportu publicznego na swoim obszarze w sposób pozwalający na zaspokojenie potrzeb pasażerów i wprowadzających czytelny sposób dystrybucji środków z budżetu państwa na finansowanie ustawowych ulg”.

Od grudnia 2019 zaczyna obowiązywać unijne rozporządzenie które reguluje sposób zawierania umów na świadczenie przewozów o charakterze publicznym a także warunki, na jakich samorządy rekompensować firmom straty związane z obsługą deficytowych linii. Oznacza to tyle, iż student czy inna osoba uprawniona będą musieli dowiadywać się który przewoźnik może mu sprzedać ulgowy bilet. Samorząd może natomiast z własnej inicjatywy przygotować materiały informacyjne informujące jaki przewoźnik na danym terenie może sprzedawać bilety ulgowe. Co się stanie gdy trafimy na przewoźnika nie mogącego sprzedać ulgowych biletów? Trzeba będzie kupić bilet normalny, mimo że zniżka może obowiązywać. Zmiany wejdą w życie kwestia tylko jak ustawodawca polski się do tego odniesie i czy nie ułatwi pracy samorządowcom, a tym samym życia konsumentom.

Do tej pory ulgi przewozowe polegały na tym, że przewoźnik zgłaszał się do organizatora transportu, to jest na przykład do sejmiku województwa czy rady powiatu, o zwrócenie części kosztów związanych z transportem i sprzedażą tańszych biletów „ulgowych”. Gdy cała procedura się kończyła, przewoźnik otrzymywał rekompensatę. I właśnie ta procedura ulegnie zmianie.

Od stycznia 2017 roku transport publiczny ma być inaczej organizowany. Po 1 stycznia następnego roku ci przewoźnicy, którzy nie podpiszą umowy z organizatorem transportu, nie otrzymają statusu przewoźnika publicznego i nie będą mogli starać się o zwrot kosztów, czyli rekompensatę. Oznacza to w praktyce, że znikną bilety ulgowe dla osób starszych, niepełnosprawnych i studentów. Przewoźnik, który nie podpisze stosownej umowy i mimo wszystko utrzyma w mocy zniżkę, będzie za nią płacił z własnej kieszeni.

Jak argumentują członkowie OPOS czyli Ogólnopolskiego Porozumienia Organizacji Samorządowych, oznaczać to będzie wycofywanie się prywatnych przewoźników z transportu publicznego, obniżenie konkurencyjności oraz pogorszenie się komunikacji i transportu osobowego. Może to także skutkować likwidacją wielu połączeń, które były obsługiwane przez prywatnych przewoźników. Ci ostatni boją się także tego, że jeśli nawet załapią się na umowę z organizatorem transportu publicznego, to sam wybór oraz podpisywanie tejże umowy będzie trwać bardzo długo. Zatem jak zwykle po kieszeni i nie tylko dostaną pasażerowie, których życie na pewno się odrobinę skomplikuje.

Innym, bardzo ważnym elementem tej ustawy są warunki, jakie postawiono przed przewoźnikami, aby zachować prawo do rekompensaty za ulgi. Jednym z haczyków w tej ustawie jest to, że jeśli linia komunikacyjna będzie przebiegać w granicach administracyjnych miasta, jednak nie będzie organizowana przez gminę tylko przez na przykład powiat, to wówczas nie zostanie ona uznana za linię komunikacji miejskiej, a tym samym nie będzie na niej obowiązywać ulga na przejazdy.

Na pewno zmiany wejdą w życie w styczniu przyszłego roku i dotkną studentów, jednak parlamentarzyści wciąż będą mogli korzystać z wszelkich przywilejów, w tym darmowych przejazdów komunikacją miejską.